Fibonacci

Als ik nu Fibonacci eens koppel aan de Gulden Snede. De wiskundige getallenreeks, waarbij elk volgend getal de som is van de beide vorige, voldoet ongeveer wel aan de juiste verhouding van 0,618/1,618, maar er zijn afwijkingen. Mogelijk bestaat er een correctiefactor die de precieze middelevenredige kan vaststellen.

Zijn vingers bespelen het toetsenbord. De reeksen worden omvangrijker, de verschillen subtieler. De cijfers rollen in toenemende snelheid over het scherm, om te stoppen bij de tijdsaanduiding: ‘23.58 uur, 21 mei 2584’. Zijn oogleden beginnen zwaarder te worden. De cijfertjes op het beeldscherm vervagen geleidelijk, om plaats te maken voor een onweerstaanbaar en steeds feller wordend licht. Op de achtergrond hoort hij stemmen: “… beëindigen kataplexie-simulatie… stop Acetylcholine… controle elektro-encefalografie… spiertonus – artiële bloeddruk – hart­frequentie – basale stofwisseling – respiratie…” Hij voelt zich langzaam ontspannen. Even verschijnt het beeld van een grote ruimte. Computercentrum? Ruimtelab? Dan valt hij in een diepe slaap.

 

“Rick Masters, 21 jaar, student wis­kunde,” zegt een charmante vrouw van rond de veertig naast hem. “Hallo, ik ben doctor Lyra Eridanus. Welkom hier. Voel je je goed?”

“Eh, ja, ik geloof het wel.”  

“We kunnen nog even wachten; dan wil ik je graag rondleiden.”

Haar stralende glimlach doet hem zich meteen uitstekend voelen.  Ze gaat hem voor naar een complex van geschakelde woonkubussen, hexagonaal gegroepeerd rondom centra­le werkruimtes en voorzieningen. Zijn aandacht wordt vooral getrokken door de daar aanwezige mensen. Volwassenen en kinderen, maar zijn het mannen of vrouwen en jongens of meisjes?

“Wat je hier ziet,” licht zijn begeleidster toe, “is een gewone samenleving, alleen met een andere geslachtelijke indeling.”

Hij kijkt haar niet begrijpend aan.

Ze vervolgt: “Laat ik eerst enkele aanleidingen noemen. Je had vrouwen die ongelukkig waren met hun uiterlijk. Gevolg: vetafzuigingen en borstcorrecties met mate­rialen als siliconen die ziektes veroorzaakten. Daarnaast was er sprake van borstkanker; sommige vrouwen lieten bij voorbaat hun borsten verwij­deren. Plat werd de mode.”

Hij constateert dat doctor Eridanus blijkbaar niet modegevoelig is.

Een korte glimlach verschijnt op haar, eveneens duidelijk herkenbaar vrouwelijk, gezicht. “Ook waren er mannen die zich vrouw voelden of andersom. Resulterend in langdurige lichaamscorrecties. Een ander verschijnsel was de ziekte aids; verspreid door seksuele contacten.”

Terwijl de doctor even onderbreekt, om een mini-van te laten passeren die zich geruisloos voortbeweegt, realiseert hij zich dat de vrouw steeds in de verleden tijd spreekt.

“Dan naderen we nu de kern,” gaat ze verder. “Om het menselijk ras te laten voortbestaan werd geruime tijd kunstmatige inseminatie gehanteerd met behulp van draagmoeders. Tot de medische wetenschap zover was gevorderd dat geen vrouwen en mannen meer nodig waren. Bleef het probleem van de erotische aantrekkingskracht, met negatieve randverschijnselen als prostitutie, incest en verkrachtingen. Door genetische manipulatie en het meer in harmonie brengen van de levenskrachten Yin en Yang, is uiteindelijk een nieuwe genera­tie mensen ontstaan waarbij het uiterlijk en innerlijk onder­scheid tussen de individuen tot een aanvaardbaar niveau is terug­gebracht.”

“Is daarmee de mens niet een kostbaar bezit ontnomen?” onder­breekt hij de lange uiteenzetting.

“Wanneer je het over vrijen hebt, om het simpel aan te duiden, kan ik zeggen dat deze mensen over een alternatief beschikken dat tot een vergelijkbare extase leidt als bij een coïtus.”

Ze zijn inmiddels bij een donkergroen, glazen bouwwerk aangekomen. “Hier heb ik mijn werkruimte,” licht de doctor toe, “laten we even wat gaan drinken.”

Binnen trekt een breed kleurenspectrum zijn aandacht, waardoor de feitelijke inrichting hem vrijwel ontgaat. Een beetje dromerig krijgt hij een glas in zijn hand. De zilverkleurige vloeistof die daarin zit blijkt een verrassend verfrissende smaak te bevatten.

“Ik wil proberen je iets te laten ervaren van de mogelijkhe­den waarover de mensen die je zag beschikken,” zegt doctor Lyra na een poosje. “Bedenk wel dat jij anders bent. Daarom omvat dit experiment een andere inhoud om vergelijkbare gevoelens op te roepen.”

Ze loopt naar een wandpaneel, waarin hij een enorm toetsenbord herkent. Hij ziet hoe haar slanke vingers een rose vlakje beroeren. Vrijwel meteen is er een aangename geur. Hij begint er opgewonden van te raken en bloost als hij zijn erectie gewaar wordt.

De vrouw komt verleidelijk glimlachend voor hem staan. “Weet je, Rick, ik ben helaas ook nog van de vorige generatie en zit met een probleempje waar jij waarschijnlijk wel wat aan kunt doen.” Ze knoopt haar witte jasschort los en drukt zich tegen hem aan.