Doorloper

Misschien dat oudere lezers in hun jeugd ook een houten schaats, met één ijzer, onder hun schoen bonden. En wat ze zich herinneren van prille schreden op hun levenspad is waarschijnlijk dat het allemaal niet vanzelf ging. Zoals ook een doorloper-puzzel niet voor iedereen even gemakkelijk is. Ons leven gaat gepaard met hoogte- en dieptepunten, hoop en twijfel. Je kunt het zien als een pelgrimstocht, waarin je op zoek bent naar de zin van het bestaan. Elk individu probeert een eigen plekje te verwerven. In werkelijkheid zijn we echter allemaal een piepklein schakeltje in een grote ketting. Bijna alles wat wij meemaken en soms als zeer bijzonder ervaren, is ook door anderen vóór ons op een vergelijkbare manier ondervonden.

Maar het is waarschijnlijk juist de herkenning die het lezen van levensverhalen van anderen zo aantrekkelijk maakt. Daarom werd ‘Doorloper’ een bundel met 27 verhalen, die een neerslag vormt van het gewone leven, waarin echter toch wel verrassende dingen gebeuren. De teksten kunnen zelfstandig gelezen worden, maar net als bij een doorloper-postzegel hebben ze op de een of andere manier iets met elkaar te maken. Vaak keert een deel van het thema in het volgende verhaal terug. De vertelling strekt zich uit van een opgroeiende jongen in hoeve Heiderust, tot een bejaarde dame in een zorgcentrum met dezelfde naam.

Samen verder

In september 2014 waren Ans en Joop Sanner veertig jaar getrouwd. Ter gelegenheid daarvan combineerden ze aquarellen uit de collectie van Ans met teksten van Joop. Daardoor ontstonden twintig beeld-verhalen die veelal verwijzen naar verschillende momenten in hun gezamenlijk optrekken. Voor insiders waarschijnlijk heel herkenbaar; voor buitenstaanders hopelijk ook boeiend. Die verhalen zijn gebundeld in een mooi vormgegeven boek onder de titel ‘Samen verder’.

Het boek werd gepresenteerd op een feestelijke bijeenkomst in het Bezoekerscentrum Veluwezoom te Rheden. Nadat de veertig gasten van koffie en gebak waren voorzien, overhandigde Ans het eerste exemplaar van het boek aan Sanne Rameckers van Natuurmonumenten. Vervolgens was er een korte uitleg over het werk van Natuurmonumenten.
Daarna konden de gasten zich verder vermaken in het Bezoekerscentrum, de natuurtuin bezichtigen of een wandeling door het Nationaal Park maken. Die wandeling begon met stralend weer en vermelding van verschillende wetenswaardigheden over het gebied en zijn bewoners. Helaas liet de zon al snel verstek gaan en kwam er bewolking opzetten. Bij de schaapskooi barstte de bui los.

Zodra iedereen een beetje bijgekomen was en de meeste kleding aan de waslijn opgedroogd, begaven de feestgangers zich naar het nabijgelegen restaurant ‘Prinsheerlijk’. Daar wachtte een borrel en een uitgebreid buffet, die het ergste leed snel deden vergeten.



Comments are closed.